کاخ هشت بهشت اصفهان

عمارت تاریخی کاخ هشت بهشت اصفهان که درون بافت شهری اصفهان و در غرب خیابان چهارباغ عباسى در مقابل خیابان کنونى شیخ بهائى واقع شده است نمونه ‌ای از کاخ های محل سکونت آخرین سلاطین دوره صفوی است. باغ وسیعی که عمارت هشت بهشت درآن واقع شده است جزئی از باغ بزرگ نقش جهان بوده بنام باغ بلبل بوده است و کاخ هشت بهشت مقارن با سومین سالگرد سلطنت شاه سلیمان صفوی به پایان رسید. کاشی‌ کاری هایی‌ که‌ انواع‌ حیوانات‌ پرنده‌، درنده‌ و خزنده‌ برروی‌ آن‌ نقش‌ بسته‌، از آثار این‌ کاخ‌ بشمار می ‌آیند . از باغ وسیع “هشت ‏بهشت” مقدار زیادى باقى نمانده ولى قصر تاریخى آن هنوز اثر ارزنده و جالبى است که پس از انقلاب پارکى در اطراف آن ساخته شده است. نام های دیگر آن هشت به هشت، هشت در بهشت، باغ بلبل می باشند. نام هشت بهشت عمدتاً در اصطلاح زمان خود، به معنای هشتی یا ورودی بهشت بوده است.

این عمارت هشت ضلعی است که چهارنما دارد و با همه شباهت ها هیچ یک مانند دیگری نیست. به نظر می ‌رسد نمای شمالی نمای اصلی است حال اینکه وجود استخر در ضلع شرقی تعیین کننده نمای اصلی است. عمارت دو متر بالا تر از سطح زمین ساخته شده است. عمارت هشت بهشت دارای دو طبقه است و پله ها طوری طراحی شده‌ اند که از هر طرف به عمارت فوقانی و تحتانی عبور و مرور می ‌شود.

معماری هشت بهشت، به شیوه اصفهانی و به صورت یک هشت ضلعی (هشت پهلو) ساخته شده است. اتاق های فراوان و تو در تو و تزیینات بسیار تماشایی آن از شاخصه های این عمارت به شمار می آید. کاخ هشت بهشت همان گونه که گفتیم در گذشته در میان باغی بزرگ بنا شده بود که اکنون به شکل پارکی درآمده است.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d247286ace.jpg

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d247286ace.jpg

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d24739ce2f.jpg

 

اصفهان، دیدنی کم ندارد و می توان روزها و هفته ها در این شهر گشت و در هر کوچه و خیابان نشانی از جاذبه ای با ویژگی های عالی و جذاب پیدا کرد. حال از میان این همه دیدنی، امروز به سراغ کاخ هشت بهشت اصفهان رفته ایم تا در یک بررسی کامل ویژگی های این بنا را با یکدیگر مرور کنیم.

کاخ هشت بهشت، کوشکی تاریخی ست در قلب شهر اصفهان که در میان پارکی وسیع قرار گرفته است و تاریخ ساختش به دوران صفویان و به طور دقیق تر به سال 1080 هجری قمری (1048 خورشیدی) در زمان حکمرانی شاه سلیمان صفوی باز می گردد. کاخی که سبک معماری اصفهانی دارد و با نام های “عمارت هشت بهشت”، “هشت به هشت” و “هشت در بهشت” نیز خوانده می شود. برای آنکه به اهمیت کاخ هشت بهشت پی ببرید باید بدانید در دوره صفوی در منطقه چهارباغ اصفهان ، چندین کاخ و کلاه فرنگی وجود داشت که از میان تمام آنها بعد از گذر قرن ها تنها این کاخ به یادگار مانده است؛ کاخی که تزیینات و معماری ویژه آن، بازدیدکنندگان را غرق در حیرت و شگفتی می ساخت تا جایی که به آن لقب زیباترین کاخ عالم را داده بودند. سیاحانی که در زمان صفوی اجازه بازدید از این کاخ را پیدا می کردند آن را بهترین بنای دنیا می دانستند و از آن با عبارت “… فرح انگیزتر از مجلل ترین کاخ های ممالک اروپایی” یاد می کردند.

خوب است این را هم بدانید که کاخ هشت بهشت از بناهای ثبت ملی شده ایران محسوب می شود و با شماره 227 در این فهرست قرار دارد.

 

این عمارت هشت ضلعی است که چهارنما دارد و با همه شباهتها هیچ یک مانند دیگری نیست . به نظر می‌رسد نمای شمالی نمای اصلی است حال اینکه وجود استخر در ضلع شرقی تعیین کننده نمای اصلی است.

عمارت دو متر بالا تر از سطح زمین ساخته شده است . عمارت دارای دو طبقه است و پله ها طوری طراحی شده‌اند که از هرطرف به عمارت فوقانی و تحتانی عبور و مرور می‌شود .

اتاق های طبقه اول در چهار گوشه عمارت تزئیناتی از گچبری و نقاشی دارند در طبقه دوم مجموعه ‌ای از رواق ها و اتاق ها با در و پنجره‌های خاتم کاری است. در وسط تالار حوضی هشت ضلعی از جنس مرمر معروف به حوض مروارید قرار دارد. این حوض طوری حجاری شده که آب از سوراخ هایش مانند مروارید تراوش می کند. پارک مجلل و زیبایی در اطراف این کاخ ساخته شده که در حال حاضر از گردشگاه های مشهور شهر اصفهان است.

باغ هشت بهشت نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده است، به این ترتیب که 4 نفر از آنها در طبقه همکف و 4 نفر دیگر در طبقه اول بنا می‎ زیسته ‎اند. این باغ در زمان ناصرالدین شاه قاجار به بانو عظمی افتخارالدوله واگذار شده بود، مشروط بر اینکه وضع و شکل آن را تغییر نداده و حریم آن را در خیابان چهارباغ در کمال تنظیف و تنقیح نگاهداری کند.

پس از فوت بانوی مزبور باغ و قصر در تصرف وراث او باقی ماند ولی در این مدت تغییرات کلی در وضع باغ و قصر مزبور بوسیله متصرفین بنا داده شد و در سال 1343 این باغ رسماً به وزارت فرهنگ و هنر واگذار گردید.

در حال حاضر این باغ به پارک تبدیل شده و با شماره 227 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. بعضی از درختان و حوض ‎ها و کوشک، یادآور آن باغ تاریخی است، که متاسفانه تغییرات در طی دوره‎های مختلف، مشهود می ‎باشد و کوشک آن به عنوان مکانی تاریخی جهت بازدید مورد استفاده قرار می ‎گیرد.

آنچه در این عمارت حائز اهمیت است ارتباطی است که میان فضاها و قسمت‌های مختلف آن پدید آمده ‌است. این ارتباط باعث شده تا این عمارت در عین تنوع و گوناگونی و تعدد فضا از وحدت و یکپارچگی و تزئینات قابل توجه برخوردار شود.

 

اتاقهای طبقه اول در چهار گوشه عمارت تزئیناتی از گچبری و نقاشی دارند در طبقه دوم مجموعه‌ای از رواقها و اتاقها با در و پنجره‌های خاتم کاری است .

در وسط تالار حوضی هشت ضلعی از جنس مرمر معروف به حوض مروارید قرار دارد. این حوض طوری حجاری شده که آب از سوراخهایش مانند مروارید تراوش میکند .

پارک مجلل و زیبایی در اطراف این کاخ ساخته شده که در حال حاضر ازگردشگاههای مشهور شهر اصفهان است .

 

 

باغ گل های اصفهان

باغ گلها اصفهان یکی از  پروژه های بزرگ در دهه هفتاد قلمداد می شود که در حاشیه جنوب شرقی میدان بزرگمهر و مجاور رودخانه زاینده رود به بهره برداری رسید. از ویژگی های برجسته این باغ، کارکرد چندگانه تفریحی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی آن و همچنین به کار بردن عناصر معماری سنتی در بناهای باغ است.

باغ گلها شامل باغ صخره ای، باغ ایرانی، باغ گیاهان دارویی، باغ رز، آب نماها، برکه، آمفی تئاتر روباز، مجموعه پرچین، طرح گل فرشی ایرانی و… است. در این باغ از ۳۹۵ گونه گیاهی متنوع استفاده شده و وسعت این باغ به ۲۵۰۰ متر می رسد.

 

روزگاری، سفر به اصفهان به دیدن پل های تاریخی و مساجد و … ختم می شد؛ اما امروزه این شهر جاذبه های دیگری نیز در خود دارد که باغ گل ها یکی از آنهاست. جاذبه ای در ساحل زاینده رود که در دهه 70 به بهره برداری رسید و تا به امروز توانسته جای خودش را در قلب گردشگران و ساکنان شهر باز کند. این باغ کارکردهای تفریحی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی دارد و همین ویژگی برجسته آن به شمار می رود. به کار بردن عناصر معماری سنتی در بناهای باغ نیز باعث شده تا این جاذبه جلوه ای خاص پیدا کند. در این باغ حدود 395 گونه گیاهی را می بینید که سازگار با شرایط آب و هوایی اصفهان هستند. باغ گل ها يكی از طرح‌های مهم و بزرگ «اصفهان+۲۲» به شمار می رفت و به عنوان بخشی از این طرح بزرگ به بهره برداری رسید. هدف این بود که زیبایی های شهر افزایش یابد و دانشجويان و دانش‌پژوهان بتوانند از آن بهره ببرند. ایجاد هوایی پاک، محیطی برای گذران اوقات فراغت، کمک به محیط زیست، ساختن باغ ایرانی با ترکیب فضاهای سنتی و معاصv و شناساندن گیاهان و گل ها به عموم مردم هم بخش دیگری از اهداف این مجموعه را تشکیل می دهند.

باغ گلهای اصفهان در حاشیه جنوب شرق میدان بزرگمهر و مجاور رودخانه زاینده رود تآسیس شده که شامل باغ صخره ای، باغ گیاهان دارویی، باغ ایرانی،باغ رز، برکه، آب نماها، آمفی تئاتر روباز، مجموعه پرچین، طرح گل فرشی ایرانی و … است. اکنون به معرفی برخی قسمت های باغ گلها می پردازیم.

پاویون ورودی
پاویون ورودی شامل ساختمانی است به ابعاد ۹ در ۶ متر و ارتفاع ۶ متر. در طبقه همکف دفتری وجود دارد برای ارائهٔ برخی اطلاعات درباره باغ و نمایشگاه بذر.

باغ صخره ای
این باغ مساحتی حدود ۲۵۰۰ متر دارد که ۲۵۰ گونه گیاهان صخره ای در این باغ کاشته شده.

برکه
در این باغ برکه ای حدود ۳۵۰۰ مترمربع در ضلع جنوب شرقی آن برای لطیف تر کردن هوا ساخته شده.

آبشار باغ
این آبشار در شرق باغ صخره ای قرار دارد که در ساختمان آن انواع سنگ های رودخانه ای به کار رفته که آبشار طبیعی به نظر برسد.

گلخانه
گلخانه هایی با مساحت ۷۰۰ مترمربع در شمال شرق باغ ساخته شده که بازدید از انواع گل در فصل های سرد سال برای مهمانان باغ را ممکن ساخته.

باغ رز
این باغ مجموعه باغچه هایی است که برای کاشت انواع گل های رز که در ایران کاشته می شود، ساخته شده.

باغ گلهای اصفهان، یک مرکز چند عملکردی با رویکرد تفریحی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی است. این پروژه می تواند برای عموم مردم کار ساز باشد، خانواده ها می توانند از آن به عنوان اوقات خوش و وقت گذرانی استفاده کنند، محققان می توانند از این باغ جهت هدف های علمی خود بهره مند شوند و به طور کلی برای محیط شهر، فضایی آرام و توام با آموزش و نشاط تلقی می شود. یکی دیگر از اهداف راه اندازی باغ گلهای اصفهان، تولید هوایی پاک و محیطی سرشار از زیبایی برای شهروندان و گردشگران می باشد. محیطی برای گذراندن اوقات فراغت، کمک به محیط زیست، ایجاد باغ ایرانی با ترکیب فضاهای سنتی و معاصر، مورد توجه قرار دادن افراد و شناسایی گیاهان و گلها به عموم مردم، از دیگر اهداف راه اندازی باغ گلها می باشد. این باغ بسیار زیبا از قسمت های مختلفی تشکیل شده که به معرفی آنها می پردازیم.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d290530343.jpg

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d2908aeca2.jpg

 

آب نما در قسمت شرقی باغ صخره ای قرار دارد و از ارتفاع ۴ متری، حجم قابل توجهی از آب به داخل برکه ریزش می کند. در ساختمان آبشار، از انواع سنگ های رودخانه ای استفاده شده تا آبشار کاملا طبیعی جلوه کند.

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d290b81d28.jpg

 

به منظور تلطیف هوا و پرورش انواع گیاهان آبزی، در طرح باغ، برکه ای با مساحت حدود ۳۵۰۰ متر مربع، در ضلع جنوب شرقی باغ، پیش بینی شده است. وجود پرندگانی مانند مرغابی و اردک، جانوران آبزی مانند ماهی، خرچنگ، لاک پشت و گیاهان آبزی مانند نیلوفر آبی که صبحگاهان با طلوع خورشید، گلهای زیبایش را آرام آرام باز می کند و از همه زیباتر انعکاس تصویر درختان حاشیه برکه، باعث فزونی زیبایی های این مکان گردیده است.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d290e8f484.jpg

 

این قسمت با الهام گیری از نقش های فرش دستباف ایرانی، در زمینی به مساحت ۱۸۶۰ مترمربع در وسط باغ، به گونه ای اجرا شده تا گلهای متناسب هر فصل، در نقش تار و پود و گلهای ریز و درشت یک فرش ایرانی، جلوه ای ویژه به باغ بخشیده و بازدید کنندگان را در هنگام مشاهده منظره زیبای فرش، غرق در رایحه دلنشین گلها کند.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d291239248.jpg

 

 

مشخصات فنی باغ گل ها:

سنگ گرانیت: ۴۰۰۰ متر مربع

جدول‌گذاری محوطه باغ: ۴۲۰۰ متر طول (از نوع تیشه‌ای)

مساحت ساختمان سر درب ورودی: ۱۸۰ متر مربع

محوطه‌سازی پارکینگ: ۴۳۴۵ متر مربع

جدول ‌گذاری پارکینگ: ۶۰۰ متر طول

کانال سازی با سنگ تیشه‌ای: ۳۰۰ متر طول

احداث حوضها با سنگ تیشه‌ای: ۸۰ متر مربع

احداث برکه: ۳۱۷۷ متر مربع (کف برکه از سنگ ضایعات و بدنه‌ها از سنگ لاشه ساخته شده است)

کف فرش: ۲۵۰۰ متر مربع

زیرسازی در کل معابر باغ: ۷۴۵۳ متر مربع

محوطه سازی ورودی با سنگ مالون: ۱۵۰۰ متر مربع

بدنه سازی با سنگ مالون: ۲۵۰ متر مربع

هزینه آزاد سازی: ۱.۲۰۰.۰۰۰.۰۰۰ ریال

 

 

به منظور پویا بودن باغ گلها، با توجه به شرایط اقلیمی اصفهان و کمبود گل در فصل زمستان، مجموعه گلخانه، به مساحت ۷۰۰ متر مربع در ضلع شمال شرقی باغ، پیش‌بینی شده است که با فراهم نمودن انواع اقلیم در طول فصل زمستان، بازدید کنندگان قادر خواهند بود تا از انواع گلها دیدن نمایند.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d291438640.jpg

 

در ضلع شرقی باغ گلها، در انتهای محور اصلی، به منظور برگزاری نمایشگاه های مختلف، مراسم جشن و سخنرانی، با استفاده از تنه درختان، فضایی با ظرفیت تقریبی ۲۵۰ نفر و به شکل آمفی تئاتر ایجاد شده است.

flower-basket-of-isfahan

نرده‌های اطراف باغ

با توجه به تنو‏ع گل‌ها و گیاهانی که نیاز به مراقبت ویژه‌ دارند، اطراف باغ با نرده‌های ساده، دیوار سبز و انواع پرچین محصور شده، به گونه ای که ضمن جلوگیری از تردد افراد، به صورت دیواره ای سبز، محدوده باغ را نیز مشخص سازد.

 

پل خواجو اصفهان

پل خواجو یکی از پل های تاریخی شهر اصفهان بوده که در شرق سی و سه پل، بر روی رود زاینده رود واقع شده است. این پل در انتهاى خیابان کمال اسماعیل اصفهانى و انتهاى خیابان خواجو، واقع شده است. طبق گفته باستان شناسان، پل خواجو بر روی پلی که پیش از این وجود داشته و خراب و ویران شده بود، بنا شده است.

این پل که در دوره صفویه یکی از زیباترین پل های جهان به شمار می رفت، به دستور شاه عباس دوم، در سال ۱۰۶۰ قمری ساخته شد. طول این پل ۱۳۳متر بوده و عرض آن نیز به ۱۲متر می رسد که همراه با تزئینات و کاشیکاری فراوان، از آثار بسیار ممتاز شهر اصفهان به حساب می آید.

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d2330861c6.jpg

پل خواجو، در شهر اصفهان و بر روی رودخانه زاینده‌ رود در شرق سی وسه پل قرار دارد. پل خواجو از اواخر تيمورى شالوده‏ هايى داشته و به امر شاه‏ عباس دوم در سال 1060 به صورت امروزى آن ساخته شده است. طول پل ۱۳۳ متر و عرض آن ۱۲ متر است.
این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پلهای جهان به شمار می‌ رفت، بیشتر به منزله سد و بند بوده‌است و به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پلهای زاینده رود مشهورتر است. در ساخت این پل از مصالحی همچون سنگ ، آجر و ساروج استفاده شده است.
پل خواجو از نظر ویژگی های ظاهری شباهت های جزئی به پل الله وردی خان دارد.

 

گردشگران و جهانگردانی که در ادوار مختلف به اصفهان آمده اند، لب به تحسین پل خواجو گشوده اند و این مکان را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به شمار آورده اند. بنای پل خواجو در چهار طبقه و با کاشیکاری های عصر صفویه، احداث شده است. این مکان در فصل بهار و هنگام طغیان آب زاینده رود، منظره بسیار جالبی را به وجود می آورد، به گونه ای که باعث شده مردم در این مکان نشسته و به تماشای زیبایی های این مکان بپردازند. در وسط پل، برای اقامت موقتی پادشاه و خانواده سلطنتی، ساختمان مخصوصی که به بیگلربیگی شهرت دارد، احداث شده است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که درباره سلسله صفوی مطالعه نموده اند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو، پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن آباد با تخت فولاد و راه شیراز بوده‌ است.

پل خواجو از نوع پل سدی بوده و به عقیده برخی، نقطه اوج صنعت پل سازی در ایران به حساب می آید. عملکرد سد پل، این است که می‌تواند آب را تا ارتفاع ۶ متر بالا ببرد. این پل دارای ۱۶ دریچه تخلیه آب بوده و در بدنه آن از شیارهایی استفاده شده و همچنین کشوهایی درآن قرارگرفته که می‌توانند این دریچه ها را بالا و پایین ببرند. با بالا و پایین کردن کشوها، قادر خواهند بود اندازه آبی را که جاری میشده تنظیم نمایند و همینطور این کشوها عمل تنظیم آب جمع شده در پشت این پل سدی را انجام می دادند.

به نوشته محققين و مورخين كه درباره سلسله صفويه بررسي كرده اند هدف شاه عباس دوم از احداث پل خواجو ارتباط دو قسمت محله خواجو و دروازه حسن آباد با تخت فولاد و راه شيراز بود.

به طور كلي وجود “تزئينات كاشيكاری فراوان و پشت بغل هاي چشمه هاي پايين و غرفه هاي بالاو نماي غرفه هاي طرفين با كاشي هاي الوان” پل خواجو را در شمار آثار بسيار ممتاز اصفهان قرار مي دهد به طوري كه كليه سياحان و جهانگرداني كه در دوره هاي مختلف به اصفهان آمده اند زيبائيهاي پل خواجو را وصف كرده و آن را در زمره شاهكارهاي مسلّم معماري ايراني، اسلامي به شمار آورده اند.

نحوه مرمت این پل مورد انتقاد قرار گرفته است چون در سال ۱۳۸۸ مرمت کنندگان با زیر پا گذاشتن اصل حفظ اصالت و سندیت طرح و ماده تشکیل‌ دهنده اثر و تعویض سنگ‌ های قدیمی پله‌ ها با سنگ‌ های جدید به اصلیت این بنای اصیل ایرانی آسیب زدند.

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d233297c1c.jpg

 

در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل، ساختمانی احداث شده که شامل چند اتاق بوده که به نقاشی مزین شده است. این ساختمان که شاه نشین نامیده می شود، در آن دوره جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی بر روی دریاچه مصنوعی، به این مکان فراخوانده می شدند. در گوشه‌ های ضلع شرقی پل خواجو، دو شیر سنگی وجود دارد که ظاهرا، نماد سپاهیان بختیاری و محافظ اصفهان در عصر صفویه هستند.

پل خواجو دارای ۲۴ دهانه‌ بوده که از مکعب‌ های به دقت تراش‌ خورده، ساخته شده است. اطراف پل در ایام بهار و تابستان و روزهاى تعطیل، محلی عمومی برای تفرج اهالى است و بعضى روزها به حدى جمعیت زیاد است که عبور و مرور در طبقه دوم، تقریباً مشکل مى ‏شود.

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d2338af26b.jpg

 

https://touristo.ir/wp-content/uploads/2019/01/5c2d233aa34d3.jpg

دلیل نامگذاری این پل، به پل خواجو، نزدیکی آن به محله خواجو می باشد. اما علاوه بر این نام، با اسامى بابا رکن الدین، خواجو، گبرها، شیراز، حسن آباد، پل شاهى و تیمورى نیز خوانده می شود. دلیل آنکه به آن پل بابا رکن الدین گفته می شود، این است که در تخت فولاد، که نزدیک جاده قدیم شیراز واقع شده، قبر و بقعه بابا رکن الدین که از عرفاى معروف زمان خود بوده، قرار دارد و به همین دلیل، پل به نام او معروف گردیده است. پل خواجو اصفهان، در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۱۱ ، به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.