ویزای ترانزیت یکی از سختگیرانه ترین نوع ویزا ها محسوب می شود. این مقررات مسافر را مجبور می کند با آنکه دارای روادید ورود قانونی از یک کشوری می باشد، صرفاً به علت توقف چند ساعته ی اجباری در فرودگاه کشوری ثالث و تنها به علت تعویض هواپیما، مجبور به اخذ ویزای ترانزیت شود.
دلیل اعمال قانون ویزای ترانزیت چیست؟
ویزای ترانزیت یکی از سختگیرانهترین انواع ویزا محسوب میشود که هدف اصلی آن مقابله با پناهندگی است؛ به عبارت دیگر، این نوع ویزا از طرف کشورهای توسعه یافته به جهت جلوگیری از تقاضای پناهندگی شهروندان کشورهایی که بالاترین ریسک پناهندگی را دارند، در فرودگاههای کشورشان به هنگام تعویض هواپیما، تنظیم شده است.
به طور مثال، یک مسافر هندی می تواند از مسیر اقیانوس اطلس به سوی آمریکا پرواز کند. در این مسیر مسافران می توانند در فرودگاه شهر های لندن، فرانکفورت، مونیخ، آمستردام یا پاریس مسیر خود را به سوی آمریکا تغییر دهند.
بعضی از کشور ها معتقدند که اگر توقف مسافر حداقل ۲۴ ساعت طول بکشد، فقط باید یک ویزای ترانزیت اخذ کنند. اما کشور سنگاپور باور دارد که ویزای ترانزیت به مدت زمان ۴ ساعت ارائه خواهد شد.
بعضی از کشوران اعلام کرده اند که مسافران حتما باید ویزای ترانزیت داشته باشند، حتی در صورتی که از فرودگاه آن شهر خارج نشوند.
ویزای ترانزیت چند نوع است؟
سالن ترانزیت منطقهای بینالمللی محسوب میشود و تا زمانی که مسافر سالن را ترک نکرده، در واقع وارد خاک آن کشور نشده است (زیرا مهر ورود به کشور در پاسپورت درج نشده است)؛ ولی در این میان کشورهایی هستند که حتی برای ورود و توقف کوتاه برخی مسافران به سالن ترانزیت هم ویزا درخواست میکنند؛ این ویزا دارای دو نوع است:
- در نوع اول مسافر فقط داخل فرودگاه پس از انتظار چند ساعته در سالن ترانزیت، هواپیما را تعویض کرده و به مسیر خود ادامه میدهد. در این حالت مسافر مجاز به خروج از فرودگاه و عبور از مرز هوایی نیست. این نوع ویزا، ویزای صفربار ورود یا ترانزیت فرودگاهی (Airport Transit Visa) نام دارد و در ردهبندی ویزاهای شینگن به ویزای A موسوم است.
- در نوع دوم مسافر مجاز به ترک فرودگاه و رساندن خود به فرودگاهی دیگر (در همان شهر یا شهر دیگری در آن کشور) است. این نوع ویزای ترانزیت در ویزاهای شینگن ویزای B نامیده میشود.
ویزای ترانزیت بر اساس دفعات ورود و خروج ممکن است به صورت یکبار، دوبار یا چند بار ورود صادر شود.
ویزای ترانزیت برای دریانوردان به چه شکل است؟
ویزای ترانزیت برای دریانوردان، به آن ها این مجوز را می دهد که کشتی خود را به بندر یک بیاورند و برای مدت محدودی در آنجا بمانند تا وقتی که وسیله نقلیه بعدی خود را برای حمل و نقل به کشور مقصد سوم دریافت کنند.
ویزای ترانزیت برای کدام کشورها ضروری است؟
اتباع کشور های زیر در صورت عبور از منطقه حمل و نقل هر فرودگاه شینگن، باید یک ویزای ترانزیت هوایی داشته باشند:
- ♦ افغانستان
- ♦ بنگلادش
- ♦ کنگو
- ♦ اریتره
- ♦ اتیوپی
- ♦ غنا
- ♦ ایران
- ♦ عراق
- ♦ نیجریه
- ♦ پاکستان
- ♦ سومالی
- ♦ سری لانکا
همچنین شهروندان ایرانی، در صورت استفاده از حمل و نقل هوایی کشور های، استرالیا، روسیه، مراکش، ژاپن، چین و کوزوو باید ویزای ترانزیت اخذ کنند.
اعتبار ویزای ترانزیت چقدر است؟
ویزای ترانزیت دارای اعتباری محدود (از چند ساعت تا ۱۰ روز) بسته به طول مسیر است.
ویزای ترانزیت برای کدام کشورها ضروری است؟
اتباع برخی از کشورها از جمله شهروندان ایرانی برای حضور در منطقه ترانزیت بینالمللی فرودگاههای خارجی به ویزا نیاز دارند.
مدارک مورد نیاز برای ویزای ترانزیت چیست؟
مدارک معمول برای صدور ویزای ترانزیت شامل موارد زیر است؛
- فرم درخواست ویزای ترانزیت
- عکس
- گذرنامه معتبر
- مدارک مربوط به سفر نهائی شامل رزرو بلیط، ویزای صادر شده کشور سوم (در صورتی که کشور سوم نیاز به ویزا داشته باشد)
- بیمه مسافرتی
هزینه ویزای ترانزیت چقدر است؟
هزینه ویزای ترانزیت هر کشور توسط وزارت امور خارجه آن کشور تعیین میشود. برای مثال، هزینه صدور ویزای ترانزیت شینگن ۶۰ یورو است.
