تفریحات آبی کیش، هیجانی وصف نشدنی

تفریحات آبی کیش جزء هیجان انگیز ترین تفریحات جزیره زیبای کیش به شمار می رود، روزانه افراد زیادی قصد سفر به کیش را دارند، چرا که بیشترین جاذبه های گردشگری را در خود گنجانده و تفریحات آن قیمت های مقرون به صرفه ای را نیز دارا می باشند. همین امر باعث شده تا جزیره کیش مملو از گردشگران باشد.

تفریحات آبی کیش برای گردشگران از اهمیت بالایی برخوردار بوده و امکان ندارد به این جزیره سفر نمود اما از تفریحات آبی آن اسنفاده نکرد. جزیره مرجانی کیش یکی از نقاط پر اهمیت و گردشگری ایران محسوب شده که با برخی از جزایر اروپایی در یک سطح هستند.

تفریحات دریایی کیش دو نوع است برخی از آن ها هیجان انگیز هستند و برخی دیگر جهت آرامش و ریلکس کردن مورد انتخاب قرار می گیرند. این تفریحات هیجان انگیز دارای تنوع و تفاوت بسیار بوده و به گونه ای طراحی شده اند تا گردشگران حسابی از تفریح انتخابی خود لذت ببرند.

تفریحات هیجان انگیز از قبیل، پاراسل، غواصی، شاتل، پارک آبی، بنانا، جت فلایر، فلای بورد، اسکوتر زیر دریایی، شنا و غواصی با دلفین، کریزی بوت، جت اسکی، جت فلایر، کیبل اسکی و … از تفریحات مهیج جزیره مرجانی کیش به شمار رفته که علاقمندان زیادی دارند. برای اطلاع از منو صبحانه هتل داریوش کیش لینک قبل رو کلیک کنید.

تفریحاتی که تنها برای سرگرمی و آرامش بیشتر کاربرد دارند از جمله، پدل بورد، کشتی های تفریحی، قایق بادبانی، کایاک پدالی، ماهی گیری و … می باشد. خیلی از افراد ترجیح می دهند سفرشان سرشار از آرامش باشد و از تفریحاتی که آرامششان را به هم بزند دوری می کنند، به همین دلیل به چنین تفریحاتی رغبت دارند.

پارک آبی کیش

پارک آبی کیش تفرجگاه آبی و متفاوتی از دیگر تفریحات دریایی کیش بوده و یکی از مراکز تفریحی و گردشگری کیش محسوب می شود. پارک آبی کیش یا همان پارک اوشن دارای سرسره های متعدد و بزرگی می باشد که سر خوردن روی آن ها بسیار هیجان انگیز است، همچنین این پارک آبی تنها مجموعه آبی بزرگ رو بازی است که در ایران وجود دارد و بانوان نیز می توانند از آن استفاده نمایند.

پارک آبی اوشن کیش در بهمن سال 1395 به بهره برداری رسید. این پارک آبی روباز در کمترین زمان توانست نظر تعداد زیادی از گردشگران خارجی و داخلی را به سمت خود جلب کند. پارک آبی بزرگ اوشن مساحتی بالغ بر 50000 متر مربع داشته و دارای 4 استخر، 13 راید تند و آرام، فروشگاه، رستوران، کافی شاپ ، فست فود، جویس بار و خدمات اسپا می باشد. هتل شایان کیش | عکس ، قیمت رزرو تا 70% تخفیف را در لینک قبل مشاهده کنید.

پارک آبی اوشن دارای ترانسفر رایگان نیز است و ورود کودکان زیر 4 سال یا قد کوتاه تر از یک متر نیز رایگان است. گردشگران توجه داشته باشند، سانس و روزهای ورودی بانوان و آقایان باهم متفاوت بوده و خانم ها باید طبق ساعات و روزهای شنبه از ساعات 15 الی 20، سه شنبه از ساعت 9 الی 14، چهار شنبه 9 تا 14 و نیم سانس عصر همان روز 12 تا 16:30 ، پنج شنبه 15 الی 20، جمعه 9 الی 14 به پارک آبی اوشن مراجعه نمایند.

آقایان نیز باید طبق روزها و ساعات، شنبه 9 الی 14، دوشنبه 9 الی 14 و نیم سانس همان روز 12 تا 16:30، سه شنبه 15 الی 20، پنجشنبه 9 الی 14، جمعه 15 الی 20 به این مکان بروند. خانم ها و آقایان باید فقط مطابق این زمان ها به پارک آبی کیش رجوع کنند ، در غیره این صورت این مجموعه از ورود آن ها معذور خواهد بود.

هزینه ای که افراد باید بابت ورود به پارک آبی کیش پرداخت نمایند 208000 تومان بوده و اکنون این نرخ آپدیت شده می باشد. وجود سرسره های مهیج و استخر های این پارک باعث شده تا چنین مبلغی برای تفریح در آن نسبتاّ خوب باشد. پارک آبی اوشن لحظات عالی را در خود برای گردشگران تور کیش و هتل کیش آرزومند است.

قیمت تفریحات آبی کیش

قیمت تفریحات آبی کیش می توان گفت نسبتاّ مناسب است اما برخی از تفریحات آبی که به صورت وی آی پی می باشد هزینه ای گرانتری را در نظر گرفته اند. از تفریحاتی که طرفداران زیادی دارند و معمولا همه گردشگران بلیت آن را خریداری می کنند پاراسل است. قیمت این تفریح مناسب بوده و گردشگران معمولا باقیمت آن دچار مشکل نمی شوند.

از دیگر تفریحات پر طرفدار کیش فلای بورد و جت فلایر بوده که آن ها نیز قیمت متوسطی دارند. شاتل و بنانا تفریحاتی هستند که حتما باید در هنگام اقامت خود در کیش از آن ها بهره مند شد، مبلغ این دو سرگرمی هیجانی و جذاب نسبت به دیگر تفریحات جزیره مطلوب تر می باشد. برای کسب اطلاعات درباره هتل بین المللی کیش بیشتر بخوانید را کلیک کنید.

غواصی و جت اسکی نیز دارای محبوبیت بوده و هزینه مقرون به صرفه ای را باید برای آن ها پرداخت نمود. این دو تفریح منحصر به فرد معمولا برای همه از جذابیت خاصی برخوردار می باشد. تفریحاتی که می توان با آن ها آرامش گرفت نیز قیمت های نسبتاّ مناسبی دارند.

 

جنگل دالخانی در رامسر

جنگل دالخانی در روستای دالخانی یا دالیخانی و ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی رامسر قرار گرفته. این جنگل ۸۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است و درامتداد جنگل‌های انبوه رامسر واقع شده است.

در استان مازندران و در نزدیکی شهر رامسر یکی از دست نخورده ترین و بکرترین مناطق جنگلی ایران جا خوش کرده است، جایی که با درختان در هم تنیده، جنگلی غرق در مه و آب و هوایی بی نظیر تداعی بهشت است جنگل دالخانی که به آن جنگل دالیخانی هم می گویند در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر رامسر قرار دارد، ارتفاع این جنگل بکر و زیبا از سطح دریا ۸۰۰ متر است و غلظت مه که در آن وجود دارد به اندازه ای بالاست که بیشتر آن را شبیه به یک تابلو نقاشی کرده است و نکته ی جالب تر آن که این جنگل فاصله ی بسیار کمی از دریا حدود ۱۰ کیلومتر دارد در نتیجه در ارتفاعات دالخانی که قرار بگیرید، چشم اندازی بی نظیر از دریا خواهید داشت.

خوشبختانه این جنگل از معدود نقاط مازندران سرسبز است که هنوز به دست نابودگران جنگل نیفتاده و بکر باقی مانده است. اگر به دالان بهشت بروید بدون شک می‌توانید لذت زندگی کوتاه و اقامت در دل طبیعت بکر را تجربه کنید و در هوای رویایی آن نفش بکشید.

روستایی در ۳۰ کیلومتری جنوب شرق شهرستان رامسر به سمت هریس تنکابن وجود دارد به نام روستای چهل شهید. به این روستا که رسیدید قدم را راهی گذاشته‌اید که شما را به بهشت می‌رساند. شما در ادامه مسیر از جنگل‌هایی رد می‌شوید که شما را به ییلاقاتی مانند جنت رودبار، اکراسر و گرسماسر می‌رساند.

محور این جنگل از ابتدای جاده میرزا کوچک خان شروع می  شود و در ادامه که در مسیر جنگل قرار بگیرید شما را به ییلاق جنت رودبار و گرسماسر، اکراسر، گلین و… می رساند.جنگلی نیمه کوهستانی که در ارتفاعات کوهستان البرز و در مسیر جاده ییلاقِ جنت رودبار واقع شده و گردشگران را به سوی خود می خواند. دالانی بهشتی با پوشش متراکم جنگلی و مه های غلیظ جایی که مه در بیشتر مسیر به مانند حریری سپید شما را در بر می گیرد و پیچ های تو در توی جاده، رویای بهشت را برای تان تعبیر می کند. دالخانی، این جنگل سرسبز و انبوه به مانند دالانی از درختان سر به فلک کشیده دست شما را می گیرد و در نهایتِ زیبایی غرق می کند. جاده ای سحرانگیز که هر لحظه، جلوه ای تازه از طبیعت بکر خود را در برابرتان به نمایش می گذارد و شما را به وسوسه دیدن زیبایی های بیشتر، به انتهای مسیر می کشاند.  خوشبختانه به دلیل محافظت های خوبی که از این منطقه ی جنگلی شده است هم تمیز است و هم بکر مانده.

بهترین زمان سفر به جنگل دالخانی

تابستان‌ها بهترین زمان برای رفتن به این بهشت زمینی است. در فصل تابستان این مناطق خنک است و از گرما و شرجی هوا خبری نیست. البته اگر در فصول دیگر به این جنگل می‌روید نکات ایمنی را فراموش نکنید. به ویژه در زمستان‌ها حتما لباس گرم به همراه داشته باشید. نقشه‌، قطب‌نما و جی‌پی‌اس هم کمک بزرگی به شما می‌کند.

هر گاه صحبت از بهشت می‌شود بی شک تصویری زیبا و سبز پر از آرامش همراه با آب روان و درختان سبز سر به فلک کشیده و شکوفه‌های رنگارنگ در ذهن‌مان نقش می‌بندد.

این تصویر بهشت در ذهن ما جای دارد و هر گاه در روی زمین زیبایی وصف‌ناپذیری از طبیعت می‌بینیم برای بیان زیبایی و شکوه آن از واژۀ بهشت یا بهشتی استفاده می‌کنیم. کاربرد این واژه پر بیراه نیست. چون، داریم بر روی زمین خاکی و حتی در خاک ایران زمین، تکه‌هایی از نقاشی خلقت را که در زیبایی و طراوت، بهشت برین را یادآور می‌شوند. یکی از آن مناطق بکر و زیبا جنگل دالخانی است.

بیشتر روزها مه غلیظی جنگل را می‌پوشاند که صحنه‌های سرسبز آن‌را رویایی‌تر هم می‌کند. تصور کنید رانندگی در جاده‌ای که دو طرفش درختان بلند و سبز باشد، چه حس و حال خوبی دارد.

می‌توانید در کلبه‌های چوبی و آلاچیق‌های کنار جاده بساط پیک‌نیک را برپا کنید و با اشتهایی که حتما چند برابر شده، دور هم غذایی بخورید.

دکه‌های چوبی در مسیر چای و آش هم می‌فروشند. کنار جاده رستوران هم هست. محلی‌ها در این جاده عسل، میوه‌هایی که از جنگل یا از باغشان چیده‌اند و ماهی‌ پرورشی هم می‌فروشند.

یک اتفاق خوبی که در محدوده‌ این جنگل رخ داده، وجود کارکنانی‌ست که مسوول نظافت هستند. اگر می‌بینید در طول مسیر زباله‌ای به چشم‌تان نمی‌خورد، به‌دلیل وجود همین افراد است. ورودی که ابتدای مسیر می‌پردازید، صرف دستمزد همین کارکنان می‌شود.

درختان زیادی در جنگل دالخانی می‌بینید، مثل بلوط، ازگیل، فندق، ولیک، کوله خاس، مندی یا کلهو، زرشک و گوجه جنگلی.

تابستان‌ها این حوالی خنک است و از گرما و شرجی به دور هستید. اگر در فصل سرما به دیدن جنگل رفتید، حتما لباس گرم، پتو و فلاسک آب جوش برای چای یا قهوه همراه داشته باشید.

مسیر دسترسی به جنگل دالخانی

از رامسر که جاده‌ تنکابن را در پیش بگیرید، بعد از حدود ۷کیلومتر، به سه‌راهی جنت رودبار می‌رسید. به سمت جنت‌رودبار حرکت کنید. ۲۳ کیلومتر که برانید، به جنگل دالخانی می‌رسید. تمام طول راه آسفالت است.

جنگل دالخانی در مسیر رامسر به تنکابن قرار دارد و برای رسیدن به آن می‌توانید از مسیر کتالم هریس (جاده میرزا کوچک خان) – دالخانی بگذرید یا از خروجی شهر رامسر شروع کنید و بعد از طی مسیری حدود ۷ کیلومتر در مسیر آسفالته رامسر به تنکابن به سه راهی جنت رودبار برسید. ییلاق جنت رودبار در ۶۰ کیلومتری رامسر قرار دارد و به خاطر گل گاوزبانش شهرت دارد یکی از مناطق تماشایی ایران که پوشیده از جنگل‌های انبوه و چشم اندازهای بی‌نهایت زیبایی است. جنگل دالخانی ۲۳ کیلومتر جلوتر در کنار جاده انتظار شما را می‌کشد.

تله‌کابین رامسر

تله‌کابین رامسر معروف‌ترین و بزرگ‌ترین تله‌کابین ایران است که بین کوه و دریا و بر بالای جنگل‌های انبوه حرکت می‌کند.

این مجموعه تفریحی که با نام تله‌کابین رامسر مشهور است در سال 1383 برای بهره بردن بیشتر گردشگران و مسافران از طبیعت زیبا و جنگل‌های سرسبز و کوهستانی این ناحیه ساخته شد. در این مجموعه تفریحی علاوه بر تله‌کابین تفریحات دیگری همچون زیپ لاین تله‌کابین، جت اسکی، کلوب ورزش‌های دریایی، پیست باگی، پیست کارتینگ باکارت، کشتی مایا، زمین‌بازی باشگاه پینت بال آرتمیس، شهربازی سرزمین رویاها، رستوران و کافی‌شاپ نیز وجود دارد. همچنین آب نمای زیبای موزیکال، آب نمای آب و آتش، تفرجگاه‌های زیبا که در آن‌ها آلاچیق‌های زیبا و همچنین چند آلاچیق ساحلی نیز وجود دارد. در منطقه‌ای زیبا و کوهستانی که در این مجموعه وجود دارد برای بهره‌مندی بیشتر از طبیعت و جنگل‌های سبز امکاناتی کامل همچون سوئیت‌های لوکس و کلبه‌های جنگلی با ظرفیت 2 تا 6 نفر برای اقامت شبانه مراجعه‌کنندگان در نظر گرفته شده است که گزینه‌ی خوبی برای گذراندن تعطیلات هستند.

معروفترین و پرطرفدارترین بخش مجموعه تفریحی شهر سبز رامسر، تله کابین آن است. خط کابلی که یکی از زیباترین چشم اندازها را در بین تله کابین های ایران در اختیار دارد و دریا را به کوه وصل می کند. ایستگاه پایینی این تله کابین در سمت ساحلی مجموعه قرار گرفته است و بعد از عبور از دره و دامنه کوهِ ایل میلی، شما را در ارتفاع 800 متریِ پیاده می کند. در انتهای مسیر خط تله کابین، بر فراز بام رامسر، می توانید از غربِ شهر چابکسر تا شرقِ رامسر را زیر پای‌ تان به تماشا بنشینید و از منظره پیش روی تان لذت ببرید.

 

شروع تله‌کابین از ساحل خزر است و تا بالای کوه ایلمیلی ادامه دارد. وقتی سوار تله‌کابین هستید به پایین که نگاه کنیدگوشه ای از بهشت زمینی که آغازش مسیری سبز و رویایی از ساحل نقره ای خزر و امتدادش آفتاب طلایی رنگ و داغ تابیده از بین شاخ و برگهای جنگل پهن برگ ،روی قله های مرتفع کوهستان البرز است. بی اغراق اینجا از زیباترین خطوط انتقالی کابلی گردشگری در تمام دنیاست. در هر چهار جهت جغرافیایی چشم اندازی بی نظیربرای نشان دادن دارد. تنها کافیست ۳۶۰ درجه به سمت شرق بچرخید تا شهر زیبای رامسر و در جهت غرب چابکسر را در معرض دید داشته باشید.با نگاه کردن به شمال. نمای زیبای دریای بی انتهای خزر را میبینیم و منطقه ی جنوبی نقش زیبای قله های بیرون اومده از جنگل های بکر و روح نواز شمالی را به نمایش می گذارد، تمام شهر رامسر و کمی از شهر چابکسر را خواهید دید.

 

تله‌کابین رامسر در ارتفاع ۷۰۰متری، مسیری به طول ۲۰۰۰متر را در مدت ۱۲دقیقه با سرعت ۳ متر بر ثانیه طی می‌کند. تعداد کابین‌های تله‌کابین رامسر ۴۰عدد است که ظرفیت هر کابین ۴نفر می‌باشد.از ساختمان ساحلی حرکت می کنیم کافیست به پایین نگاه کنیم تا منظره های زیبایی از جاده ساحلی ، شهر بازی شلوغ و پر سرو صدای سرزمین رویاها. پیست اتومبیل کارتینگ با شورو هیجان راننده ها. مزرعه های یکدست و سبز چای وباغ های پرتقال را زیر پا حس کنیم. اکنون به جایی میرسیم که برای بالا رفتن از کوهپایه با شیب زیاد کابین ها اوج می گیرن و از لا به لای جنگل ها نمای بالای رامسر و چابکسر دیده می شود. به انتهای مسیر می رسیم و باز هم نمای زیبای دیگری از بالای ایستگاه تله کابین آن هم از بین توده های کوچک ابر جلب توجه می کند. و اما هنوز زیبایی های اینجا ادامه دارد.انتهای مسیر ، شروع بخش بزرگی از جذابیت های مجتمع شهر سبز در قله ی ایلمیلی است. بالای این قله برای هر سلیقه ای زمینه تفریح فراهم است . و اما مسیر برگشت به پایین هم با چشم انداز بی نظیری مثل تماشای منظره ساحلی از فراز ابرها ، خودش فرصتی با ارزش برای کامل کردن این حس و حال وصف نشدنی است .بی شک ، تجربه ی تله کابین رامسر یک تجربه ی بی نظیر برای همه ی سلیقه ها ست و زیبایی های این بهشت غیر قابل انکار است.

 

سایت مجموعه تله کابین رامسر

حمام شیخ بهایی در اصفهان

حمام شیخ بهایی در اصفهان یکی از حمام‌های تاریخی و منحصر به فرد است که به دلیل راز گرم شدن آن به حمام اسرارآمیز هم شهرت داشته است.

حمام شیخ‌بهایی با راز نامکشوف خود یعنی گرم شدن منبع حمام با شمعی که همواره روشن بوده، تبلور هنر معماری و ذهن خلاق ایرانیان در طراحی بناها است؛ موضوعی که سالها ذهن دانشمندان جهان را مشغول کرد.

گرماخانه شیخ بهایی دارای دو سربینه است که سربینه بزرگ متعلق به مردان و سربینه کوچک متعلق به زنان است و دارای استخر و تعدادی خزینه و آب انبار هست.

 

چطور اینجا را فقط با یک شمع گرم می‌کردند؟

 

 

یک مخترع مشهدی پس از ۳۰۰ سال با شبیه سازی حمام شیخ بهایی احتمالی را مطرح کرد.

 

علی‌اصغر برهمند، رئیس انجمن مخترعان خراسان رضوی و طراح شبیه سازی حمام شیخ بهایی مدعی شد که منبع آب این گرمابه از طلا بوده و با توجه به این که طلا رساناترین فلز انتقال گرما است با حرارت کم انرژی زیادی تولید و آب منبع گرم می‌شده است.

در طرح شبیه سازی شده به علت دسترسی نداشتن به طلا از مس استفاده شده که در حمام منازل هم قابل استفاده است و موجب صرفه جویی ۳۰ درصدی در مصرف سوخت می‌شود.

این اثر پژوهشی که به تایید انجمن مخترعان خراسان رضوی رسیده موفق به کسب دو نشان طلای سوئیس در سال ۲۰۰۶ و مدال طلای مسکو ۲۰۰۷ شده است.

در واقع بنا بر نظر برهمند شیخ بهایی با استفاده از طلا که رسانایی بالایی دارد و در انتقال گرما نقش موثری ایفا می‌کند منبع این حمام را ساخت و به دلیل استفاده از طلا و جلوگیری از سرقت آن، راز ساخت آن را پنهان نگه داشت.

 

فرضیه دیگری که هم اکنون وجود دارد این است که یک سیستم سفالینه لوله کشی زیرزمینی حدفاصل آبریزگاه مسجد جامع و این حمام وجود داشته که با روش مکش طبیعی گازهایی چون متان و اکسیدهای گوگردی به مشعل خزینه حمام هدایت میشده و بعنوان منبع گرما در مشعل میسوخته و یا اینکه مستقیما این گازها را از مواد زاید دفع شده در خود حمام جمع آوری می کردند و مورد استفاده قرار می دادند.

در جریان مرمت خانه شیخ بهایی در همان نزدیکی در کف زمین تنپوشه های سفالی و چاههای مرتبطه و یک لوله آزمایش پیدا شده بود که احتمال می دهند مربوط به طراحی حمام باشد. همچنین طبق مطالعاتی که توسط باستان شناسان و متخصصین انجام شده است معلوم گردیده که فاضلاب شهر اصفهان توسط لوله های جمع آوری فاضلاب وارد خزینه حمام می شده است. و طبق محاسبات دقیقی که شیخ بهایی انجام داده بود و با طراحی خاص خزینه، این فاضلاب تبدیل به گاز متان می شد که قابل سوختن است. لجن های ته نشینی نیز بعنوان کود آلی مورد استفاده قرار می گرفت. شیخ بهایی با محاسباتی که انجام داده بود، حجم لجن را برای تولید بیوگاز مشخص کرده بود و گفته بود که اگر لجن به اندازه ای که خود مشخص کرده بود برسد می توانید مقدار مشخصی از لجن را بعنوان کود استفاده کنید. برای برداشت این لجن اضافی برنامه دقیقی ترسیم شده بود و در هر زمانی میزان برداشت اهالی هر منطقه ای مشخص بود.

گاز تولید شده توسط فاضلاب بوسیله شعله هایی که تعبیه شده بود مخزن آب حمام را گرم می کرد. پس از گذشت چندین سال و ضعف حکومت آن زمان که پایتخت ایران، اصفهان بود کشاورزان بدون برنامه و خارج از نوبت از این لجن ها برداشت نمودند تا بعنوان کود استفاده نمایند و بدین جهت بود که این شعله ها خاموش شدند.

حمام شیخ بهایی در اصفهان یکی از شاهکارهای معماری ایرانی و مهندسی جهان، مربوط به دوره صفویه است که با مهندسی شیخ بهایی ساخته شده است.

آب این حمام با سیستم “دم و گاز” یعنی از گاز متان فاضلاب مسجد جامع و چکیدن روغن عصارخانه شیخ بهایی که در مجاورت حمام قرار دارد روشن می‌شده است.

عصارخانه محلی برای تهیه روغن از دانه‌های روغن بوده است
. این حمام با استفاده از این سیستم پیچیده مهندسی به مدت طولانی تنها با یک شمع روشن می‌شده است.

 

دلیل خاموش شدن شمع حمام چیست؟

شمع حمام حدودا ۳۰۰ سال روشن مانده اما بعد خاموش شده.

در ارتباط با این حمام نکته مهم این است که آب دیگ‌های آن تا اواسط دوره پهلوی با شعله‌ شمع به جوش می‌آمده است اما اکنون این سیستم کارآیی ندارد که دلایل مختلفی برای این امر ذکر شده است.

اما یکی از مشهورترین دلایل ذکر شده برای خاموشی شعله شمع این حمام این است که تعدادی از محققان خارجی در زمان صفویه و قاجار برای پی بردن به راز شمع، بخشی از سازه‌ اصلی را تخریب و پس از آن شمع خاموش شده است.

گفتنی است ساخت حمام شیخ بهایی ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شماره ۲۰۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده و تا ۲۰ سال پیش همچنان این بنا به عنوان حمام استفاده می‌شده است.

معبد آناهیتا در کرمانشاه

معبد آناهیتا

معبد آناهیتا بنای تاریخی در شهر کنگاور است که در میانهٔ راه همدان به کرمانشاه و بر سر راه تاریخی هگمتانه تیسفون قرار گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۳۱ به‌عنوان یکی از نخستین آثار ملی ایران در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بنا دومین بنای سنگی بزرگ کشور پس از تخت جمشید است.

آناهیتا فرشته و نگهبان آب و فراوانی و زیبایی و باروری در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌است. این بنا با ۶/۴ هکتار وسعت، بر پشته صخره‌ای و مشرف به دشت کنگاور ساخته شده‌است. «بقایای این پرستشگاه باشکوه که از بزرگترین بناهای سنگی در ایران است با بنایی چهار ضلعی مستطیل شکل در اندازه‌های ۲۰۹ در ۲۴۴ متر بر فراز تخت سنگ کم ارتفاع سیلیس آتشفشانی در شهر کنگاور در استان کرمانشاه قرار دارد. پرستشگاه آناهیتا نیز همچون بناهایی که بر بلندی ساخته شده‌اند برگرفته از شیوهٔ سکوسازی (صُفه سازی) است که در دشت ایران باب بوده و در دوره‌های پسین نیز بناهای مهم پرستشگاهی و برخی بناهای حکومتی روی سکو بنا می‌شده‌اند.» فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون ۵۴٫۲ متر است. ورودی بنا به وسیلهٔ پلکان دو طرفه در جبههٔ جنوبی تعبیه شده و در جبههٔ شمال خاوری پلکان یک طرفه راه دسترسی به این مکان را ممکن ساخته‌است.

پرستشگاه آناهیتا نیز همچون بناهای که بر بلندی ساخته شده است برگرفته از شیوه سکوسازی (صُفه سازی) که در دشت ایران باب بوده است و دردوره‌های پسین نیز بناهای مهم پرستشگاهی و برخی بناهای حکومتی روی سکو بنا می‌شده‌اند. فراز این اثر تاریخی ردیفی از ستون‌های سنگی بر پا بوده که بلندای هر ستون 54،2 متر است.

هرچند در مورد ماهیت این بنا اختلاف نظر وجود دارد ولی نظریه معروف‌تر بنا را معبدی برای الهه آناهیتا می‌داند. در قرن یکم بعد از میلاد مسیح ایسیدور خاراکسی جغرافیدان یونانی اولین کسی که در کتاب خود به معبد آناهیتا اشاره کرده و آن را معبد آرتمیس نامیده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامی از این منطقه دیدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هایشان ثبت کرده‌اند. ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: “هیچ ستونی شگفت انگیزتر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست.”

نخستین حفاری‌های باستان‌شناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقیقات اولیه، بنا را مکانی برای پرستش الهه آناهیتا در دوره اشکانی دانستند. در سال 1354 کاوش‌های بعدی و پیدا شدن سنگ‌کنگره‌ای مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب این نظریه را مطرح کرد که ممکن است این بنا باقی‌مانده یکی از کاخهای خسرو پرویز در دوره ساسانی باشد که البته وجود شواهد دیگر به نظریه اول قوت بیشتری می‌بخشد. کاوش‌ها نشان داده این معبد در دوران سلجوقی، ایلخانی، صفویه و قاجار به منظورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته و از هر کدام از این دوران‌های تاریخی اثری در معبد به‌جا مانده است.

معبد آناهیتا به تدریج در طول سالیان دراز تخریب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهیه گچ و آهک تازه استفاده مى‌کردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاریخى، بقایاى ساختمانى معبد آناهیتا را نابود کرده‌اند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهای مردم تقریبا به یک خرابه تبدیل شده بود.

معدن‌های اله دانه، باغ ملی، چهل مران، قوره جیل، رستم‌آباد و هلال احمر از معدن‌های اصلی و مورد پژوهش قرار گرفته مورد استفاده برای استخراج سنگ برای این معبد هستند. معدن سنگ چهل مران در ۲ کیلومتری باختر این بنا قرار دارد و اکنون سنگ‌های نیمه تراش میان ستون و سنگ‌های نما در سطوح معدن از همان زمان باقی مانده‌است.

قدمت این بنا به دورهٔ اشکانی و ساسانی نسبت داده شده؛ نشانه‌ها و واژه‌های دوره ساسانی بر روی سنگ‌ها حکاکی گردیده‌است.

براساس گفته‌های پیرنیا، پلکان و معماری معبد آناهیتا در دورهٔ پارتی ساخته‌شده و در زمان ساسانیان بازسازی شده‌است. باستان‌شناسانی که معبد ناهید کنگاور را از لحاظ زمین‌شناسی و مقایسه‌های ابنای مختلف بررسی کرده‌اند، می‌گویند عناصر موجود در آن مربوط به دوران هخامنشی است.

  • پلکان دو طرفه: مهم‌ترین عنصر این بنا است که در ۱۵۴ متر به صورت دوطرفه به دیوار جنوبی معبد تکیه داده‌شده‌است.
  • حجاری ستون‌ها و اجزای آن‌ها: ستون‌ها از طرح دریک تأثیر پذیرفته‌است اما علاوه‌بر آن از معماری باستانی منطقهٔ آذربایجان- کردستان نیز بهره گرفته‌است.
  • عاری از تندیس: معبد ناهید، هیچ بت یا مجسمه‌ای ندارد و تنها مظاهر ذهنی از آناهیتا در نظر گرفته شده‌است.

گیرشمن هنر و معماری پارت‌ها را به ۳ دسته تقسیم می‌کند:

  • هنر صد درصد ایرانی
  • هنر یونانی و ایرانی
  • هنر یونانی (هلنی)

وی معتقد است معبد ناهید متعلق به دستهٔ دوم است و دارای طرح غربی است. این معبد حدود ۲۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده و در سازهٔ اصلی آن قطعات سنگی همانند تخت جمشید استفاده شده‌است؛ اما با سرستون‌هایی همانند سبک دوریک. براساس چشمه‌هایی که از بالای معبد جاری است می‌توان احتمال داد مربوط به دوران سلوکی و تأثیر پذیرفته از آن است اما سبک ستون‌ها، اندازه و معماری آن‌ها این احتمال را رد می‌کند. معبد کنگاور محوری چهار گوش است به ابعاد ۲۱۰×۲۸ متر، در جبهٔ جنوبی دیواری ایجاد شده به قطر ۱۸/۵ متر و دارای ۲۴ ستون نسبتاً مساوی است. در دو طرف پلکانی دارد به طول ۳۰ متر. در این باره باید گفت در مکان‌هایی همانند نیایشگاه‌ها یا کاخ‌های پذیرایی که باید دید انسان همواره به یک سمت باشد از تقارن بهره برده‌اند. در رابطه با کاربرد این بنا نظریات مختلفی وجود دارد؛ عده‌ای معتقداند این بنا تنها برای شکار و تفریح بوده و تعدادی دیگر آن را «دسکره» می‌نامند و می‌گویند پادشاهان، معدودی از مهمانان خود را در این مکان می‌پذیرفتند و البته گاهی نیز برای خوش‌گذرانی و شکار مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است؛ همانند دسکرهٔ جبلیه کرمان، هارونیه طوس و خواجه ربیع مشهد و با خشک شدن باغ و بوستان پیرامونشان به مرور چیزی جز یک ویرانه از آن‌ها باقی نمانده‌است.

معبد آناهیتا
معبد آناهیتا
معبد آناهیتا
معبد آناهیتا
معبد آناهیتا کرمانشاه
معبد آناهیتا کرمانشاه

معبد آناهیتا کرمانشاه
معبد آناهیتا کرمانشاه